bana elimden ince çizgilerle kanatarak aldığın gücümü geri ver ve beni bana bırak olur mu artık.. ben nefes alamıyorum sen yanımda uyurken uyanırken, sanıyorum ki dünyanın en zayıf kadınıyım ve en acizi, bir söz geçiremiyorum kendime ve hiç birşeye, hele sana hiç, bana benim gücümü geri ver ya da git.
sen bana aşkın basamaklarından çıkmayı öğretirken, bir tökezlememde beraber düşeceğimizi söylememiştin. nedense senin bir tökezlemende yine dimdik kaldık ancak sorun yine bendeydi. en zayıf halkanın aradan sıyrılmasının bir önemi olmamalıydı, ben en zayıfsam, gücüm yoksa yanında bütün dengeleri alt üst etmenin sormluluğunu bana yıkmamalıydın.
ben bu yaşıma kadar nasıl geldim biliyorsun. ben sana nasıl geldim onu da. ben sana nasıl geldim onu biliyorken, yanından nasıl ayrıldım ve artık nasılım daha iyi biliyorsun.
ben sana karşı kendimi iyi hissetmiyorum, bunu bil.. çünkü ben irade dışına çıkmışlığımın bedelini bir şekilde ödemek istiyorum.
gerekirse sensiz kalarak ama sana da ödeterek bir yandan.
çok fena ağlayasım var, ağlamaktan da geberesim. istiyorum ki gözyaşlarım kalbimi paralasın, tükenene kadar ağlayayım, içimi döküp rahatlayayım..
cümle haline getiremediğim hislerimin yükünden kurtulayım, gitsinler istiyorum.
ve sen bana gelmişken, geldiysen,beni hiç bırakma istiyorum.
yanımda olmamanın acısını çekiyorum. sen yanımdan bir adım öte gitsen benim ciğerime bıçaklar saplanıyor..
adım adım düşüyorum ya sana doğru, hiç olmazsa gücümü elime ver. böyle sevmek istemiyorum seni, acından bin parçaya bölünerek..kahrımdan sırf..
istemiyorum böyle olsun, istemiyorum sen orda rahat ol, ben burada gecenin karanlığında boğulayım, delireyim çaresizlikten..
seni o kadar yanımda istiyorum ki, yanımda kal saatlerce, günlerce..hiç konuşmadan, sarılıp sana, başımı omzuna dayayıp.. bırak öyle kalayım.. istediğin güç olsun.. ama yanımda yokken sen.. dayanamıyorum güçsüz kalmaya.
çünkü ben bu dört duvar odamın ortasında ne acılar çektim  ve ne kabuslarla boğuştum.. ben burada kendimi yeniden yarattım, ağlama krizine de girdim, depresyona da, alkol komasına da.. içine girmediğim bir deli gömleği kalmıştı.
şimdi yine aynı odadayım, aklım yitip gitmek üzere farkındayım, ben senden ayrılıp yine bu odaya döndükçe.. sanki yine, gece ya şimdi, artık dayanamayacağımı sanacağım birşey yapacaksın, bir haberin gelecek diye yüreğim ağzımda..
ne tuhaf, ben her seferinde "bundan daha fazlasına dayanamam" diye diye senelerimi tükettim.. dayandım da köpek gibi, emin ol. hangi acı beni öldürür kahrımdan, bilmiyorum..  tek bildiğim, hepsine dayandığım.. üstesinden geldim mi, hayır, belki, ama dayandım mı, evet..
çok seviyorum seni.. gideceksen git. kaldıysan, gitme hiç.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar