bıraktığın yerde kalmadığım zamanlar, uzun uzadıya bekleyişlerim gelmemelerini, yüreğimdeki acının aynısının seni de yakmasını dilerken her gece, uyumamaya dalmadan evvel ve rüyamda dokunamadan sana..
keşke bilseydin neler yaşattığını, nasıl yaşadığımı ve yaşayamadığımı,
hissedebilseydin, benim gibi, bendekinin onda biri kadar hissetseydin ve dayanamasaydın yüküyle ağırlığının ve geberseydin oracıkta hem vicdan azabından hem acıyı taşıyamamaktan.
bütün öldürüşlerine sayardın beni, ruhumun hayatta tutunan en ufak zerresine kadar hiç edişini, piç edişini, piç gibi ortada bırakıp gelmeyişine sayardın, içinde bir gram hissiyat olsaydı ve hissedebilseydin bendeki acıyı.
Yanılgı isteği yaşatıyor insanı biliyor musun, yanılma umudu, belkiler hani, belki gelirsinler, olmayan umut işte, kalmayan umutla gelirsinler belki bir günler, beklemediğim günler ve gelip beni bulamadığında hissetmeni umut ettiğim kaybetme korkunla kalacağın günler.
öyle bir gece bu gece,
bütün belkilerimle.
sessiz sakin, bir boka yaramayan, uyusam uyansam anlamı olmayan,
anlamını da alıp gittiğin,
aşkını siktiğim..